In Voor Vlaanderen, volk en Führer legt historica Aline Sax de ziel van de Vlaamse collaborateur bloot. De naoorlogse beeldvorming over de collaboratie werd steeds gedomineerd door stereotypen als de Vlaamse idealist of de katholieke oostfrontstrijder die geen ideologische verwantschap had met de Duitse bezetter en het nationaalsocialisme.
Deze beeldvorming houdt echter niet langer stand wanneer ze getoetst wordt aan egodocumenten uit de Tweede Wereldoorlog.
Aan de hand van repressiedossiers, brieven en dagboeken gaat Aline Sax na waarom deze mensen collaboreerden, wat hen dreef en in welke ideologie ze hun collaboratie inpasten.
